ku-la-wi-ku

Kulawiku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kulawik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kulawikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kulawikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kulawikapojedyncza biernikmęski osobowy
Kulawikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kulawikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kulawikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kulawikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kulawikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kulawikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kulawikommnoga celownikmęski osobowy
Kulawikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kulawikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kulawikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kulawikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kulawikówmnoga biernikmęski osobowy
Kulawikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kulawikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz