kul-tur-tre-ge-ry

kulturtregery (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: kulturtreger

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kulturtregerpojedyncza mianownikmęski osobowy
kulturtregerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kulturtregerapojedyncza biernikmęski osobowy
kulturtregerachmnoga miejscownikmęski osobowy
kulturtregeramimnoga narzędnikmęski osobowy
kulturtregerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kulturtregerommnoga celownikmęski osobowy
kulturtregerowipojedyncza celownikmęski osobowy
kulturtregerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kulturtregerówmnoga biernikmęski osobowy
kulturtregerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kulturtregerymnoga biernikmęski zwierzęcy
kulturtregerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kulturtregerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kulturtregerzepojedyncza wołaczmęski osobowy
kulturtregerzymnoga mianownikmęski osobowy
kulturtregerzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz