kul-ty-wa-to-ry

kultywatory (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kultywator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kultywatorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kultywatorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kultywatorapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kultywatorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kultywatoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kultywatorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kultywatorommnoga celownikmęski rzeczowy
kultywatorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kultywatorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kultywatorymnoga mianownikmęski rzeczowy
kultywatorymnoga biernikmęski rzeczowy
kultywatorymnoga wołaczmęski rzeczowy
kultywatorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kultywatorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz