kul-wic-kie-go

Kulwickiego (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kulwicki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kulwiccymnoga mianownikmęski osobowy
Kulwiccymnoga wołaczmęski osobowy
Kulwickipojedyncza mianownikmęski osobowy
Kulwickipojedyncza wołaczmęski osobowy
Kulwickichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kulwickichmnoga biernikmęski osobowy
Kulwickichmnoga miejscownikmęski osobowy
Kulwickiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kulwickiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kulwickiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kulwickiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kulwickiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Kulwickiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Kulwickimmnoga celownikmęski osobowy
Kulwickimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kulwickimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kulwickimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz