ku-ma-czu

kumaczu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.;rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kumacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kumaczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kumaczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kumaczapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kumaczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kumaczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kumaczemnoga mianownikmęski rzeczowy
kumaczemnoga biernikmęski rzeczowy
kumaczemnoga wołaczmęski rzeczowy
kumaczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kumaczommnoga celownikmęski rzeczowy
kumaczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kumaczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kumaczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kumaczymnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kumaczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kumaczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kumaczapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kumaczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kumaczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kumaczemnoga mianownikmęski rzeczowy
kumaczemnoga biernikmęski rzeczowy
kumaczemnoga wołaczmęski rzeczowy
kumaczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kumaczommnoga celownikmęski rzeczowy
kumaczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kumaczówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kumaczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kumaczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz