ku-ma-mi

kumami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kum

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kumpojedyncza mianownikmęski osobowy
kumapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kumapojedyncza biernikmęski osobowy
kumachmnoga miejscownikmęski osobowy
kumamimnoga narzędnikmęski osobowy
kumempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kumiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kumiepojedyncza wołaczmęski osobowy
kumommnoga celownikmęski osobowy
kumowipojedyncza celownikmęski osobowy
kumowiemnoga mianownikmęski osobowy
kumowiemnoga wołaczmęski osobowy
kumówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kumówmnoga biernikmęski osobowy
kumymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kumymnoga biernikmęski zwierzęcy
kumymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Kumami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kuma

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kumapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kumachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kumamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kumąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kumępojedyncza biernikmęski osobowy
Kumiepojedyncza celownikmęski osobowy
Kumiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kumopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kumommnoga celownikmęski osobowy
Kumowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kumowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kumówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kumówmnoga biernikmęski osobowy
Kumymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kumymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kumymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kumypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Kumami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kuma

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kummnoga dopełniaczżeński
Kumapojedyncza mianownikżeński
Kumachmnoga miejscownikżeński
Kumamimnoga narzędnikżeński
Kumąpojedyncza narzędnikżeński
Kumępojedyncza biernikżeński
Kumiepojedyncza celownikżeński
Kumiepojedyncza miejscownikżeński
Kumopojedyncza wołaczżeński
Kumommnoga celownikżeński
Kumymnoga mianownikżeński
Kumymnoga biernikżeński
Kumymnoga wołaczżeński
Kumypojedyncza dopełniaczżeński

kumami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kuma

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kummnoga dopełniaczżeński
kumapojedyncza mianownikżeński
kumachmnoga miejscownikżeński
kumamimnoga narzędnikżeński
kumąpojedyncza narzędnikżeński
kumępojedyncza biernikżeński
kumiepojedyncza celownikżeński
kumiepojedyncza miejscownikżeński
kumopojedyncza wołaczżeński
kumommnoga celownikżeński
kumymnoga mianownikżeński
kumymnoga biernikżeński
kumymnoga wołaczżeński
kumypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz