ku-ma-na-mi

Kumanami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kuman

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kumanpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kumanapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kumanapojedyncza biernikmęski osobowy
Kumanachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kumanamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kumanempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kumaniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kumaniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Kumanommnoga celownikmęski osobowy
Kumanowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kumanowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kumanowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kumanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kumanówmnoga biernikmęski osobowy
Kumanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kumanymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kumanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz