ku-ma-ro-nem

kumaronem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kumaron

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kumaronpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kumaronpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kumaronachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kumaronamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kumaronempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kumaroniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kumaroniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kumaronommnoga celownikmęski rzeczowy
kumaronowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kumaronówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kumaronupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kumaronymnoga mianownikmęski rzeczowy
kumaronymnoga biernikmęski rzeczowy
kumaronymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz