ku-me-nu

kumenu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kumen

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kumenpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kumenpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kumenachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kumenamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kumenempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kumeniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kumeniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kumenommnoga celownikmęski rzeczowy
kumenowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kumenówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kumenupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kumenymnoga mianownikmęski rzeczowy
kumenymnoga biernikmęski rzeczowy
kumenymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz