ku-mor-ka

Kumorka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kumorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kumorekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kumorkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kumorkapojedyncza biernikmęski osobowy
Kumorkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kumorkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kumorkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kumorkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kumorkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kumorkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kumorkommnoga celownikmęski osobowy
Kumorkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kumorkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kumorkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kumorkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kumorkówmnoga biernikmęski osobowy
Kumorkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kumorkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz