ku-mo-ro-wi-czom

Kumorowiczom (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kumorowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kumorowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kumorowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kumorowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Kumorowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kumorowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kumorowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kumorowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kumorowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kumorowiczemnoga mianownikmęski osobowy
Kumorowiczemnoga wołaczmęski osobowy
Kumorowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kumorowiczommnoga celownikmęski osobowy
Kumorowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kumorowiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kumorowiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kumorowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kumorowiczówmnoga biernikmęski osobowy
Kumorowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kumorowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz