kum-pla-mi

kumplami (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kumpel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kumpelpojedyncza mianownikmęski osobowy
kumplapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kumplapojedyncza biernikmęski osobowy
kumplachmnoga miejscownikmęski osobowy
kumplamimnoga narzędnikmęski osobowy
kumplemnoga mianownikmęski zwierzęcy
kumplemnoga biernikmęski zwierzęcy
kumplemnoga wołaczmęski zwierzęcy
kumplemnoga mianownikmęski osobowy
kumplemnoga wołaczmęski osobowy
kumplempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kumplimnoga dopełniaczmęski osobowy
kumplimnoga biernikmęski osobowy
kumplommnoga celownikmęski osobowy
kumplowipojedyncza celownikmęski osobowy
kumplówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kumplówmnoga biernikmęski osobowy
kumplupojedyncza miejscownikmęski osobowy
kumplupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz