ku-mu-le-nem

kumulenem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kumulen

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kumulenpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kumulenpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kumulenachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kumulenamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kumulenempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kumuleniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kumuleniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kumulenommnoga celownikmęski rzeczowy
kumulenowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kumulenówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kumulenupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kumulenymnoga mianownikmęski rzeczowy
kumulenymnoga biernikmęski rzeczowy
kumulenymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz