ku-mu-rze

Kumurze (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kumur

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kumurpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kumurapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kumurapojedyncza biernikmęski osobowy
Kumurachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kumuramimnoga narzędnikmęski osobowy
Kumurempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kumurommnoga celownikmęski osobowy
Kumurowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kumurowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kumurowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kumurówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kumurówmnoga biernikmęski osobowy
Kumurymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kumurymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kumurymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kumurzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kumurzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz