kun-cio

Kuncio (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kuncio

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kunciapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kunciapojedyncza biernikmęski osobowy
Kunciachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kunciamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kunciemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kunciemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kunciemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kunciempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kunciopojedyncza mianownikmęski osobowy
Kunciopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kunciommnoga celownikmęski osobowy
Kunciowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kunciowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kunciowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kunciówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kunciówmnoga biernikmęski osobowy
Kunciupojedyncza miejscownikmęski osobowy

Kuncio (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kuncio

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kunciopojedyncza mnoga mianownikżeński
Kunciopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kunciopojedyncza mnoga celownikżeński
Kunciopojedyncza mnoga biernikżeński
Kunciopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kunciopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kunciopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz