kun-cą

Kuncą (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kunca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kuncapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kuncachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kuncamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kuncąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kuncemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kuncemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kuncemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kuncępojedyncza biernikmęski osobowy
Kuncopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kuncommnoga celownikmęski osobowy
Kuncowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kuncowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kuncówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kuncówmnoga biernikmęski osobowy
Kuncypojedyncza celownikmęski osobowy
Kuncypojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kuncypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Kuncą (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kunca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kuncmnoga dopełniaczżeński
Kuncapojedyncza mianownikżeński
Kuncachmnoga miejscownikżeński
Kuncamimnoga narzędnikżeński
Kuncąpojedyncza narzędnikżeński
Kuncemnoga mianownikżeński
Kuncemnoga biernikżeński
Kuncemnoga wołaczżeński
Kuncępojedyncza biernikżeński
Kuncopojedyncza wołaczżeński
Kuncommnoga celownikżeński
Kuncypojedyncza celownikżeński
Kuncypojedyncza miejscownikżeński
Kuncypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz