kun-del-ce

kundelce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kundelka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kundelcepojedyncza celownikżeński
kundelcepojedyncza miejscownikżeński
kundelekmnoga dopełniaczżeński
kundelkapojedyncza mianownikżeński
kundelkachmnoga miejscownikżeński
kundelkamimnoga narzędnikżeński
kundelkąpojedyncza narzędnikżeński
kundelkępojedyncza biernikżeński
kundelkimnoga mianownikżeński
kundelkimnoga biernikżeński
kundelkimnoga wołaczżeński
kundelkipojedyncza dopełniaczżeński
kundelkopojedyncza wołaczżeński
kundelkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz