kun-de-ro-wie

Kunderowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kundera

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kunderapojedyncza mianownikmęski osobowy
Kunderachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kunderamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kunderąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kunderępojedyncza biernikmęski osobowy
Kunderopojedyncza wołaczmęski osobowy
Kunderommnoga celownikmęski osobowy
Kunderowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kunderowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kunderówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kunderówmnoga biernikmęski osobowy
Kunderymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kunderymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kunderymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kunderypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kunderzepojedyncza celownikmęski osobowy
Kunderzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz