kund-ma-ny

kundmany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: kundman

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kundmanpojedyncza mianownikmęski osobowy
kundmanapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kundmanapojedyncza biernikmęski osobowy
kundmanachmnoga miejscownikmęski osobowy
kundmanamimnoga narzędnikmęski osobowy
kundmanempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kundmanimnoga mianownikmęski osobowy
kundmanimnoga wołaczmęski osobowy
kundmaniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kundmaniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kundmanommnoga celownikmęski osobowy
kundmanowipojedyncza celownikmęski osobowy
kundmanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kundmanówmnoga biernikmęski osobowy
kundmanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kundmanymnoga biernikmęski zwierzęcy
kundmanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz