ku-nert

Kunert (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kunert

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kunerciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kunerciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Kunertpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kunertapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kunertapojedyncza biernikmęski osobowy
Kunertachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kunertamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kunertempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kunertommnoga celownikmęski osobowy
Kunertowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kunertowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kunertowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kunertówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kunertówmnoga biernikmęski osobowy
Kunertymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kunertymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kunertymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Kunert (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kunert

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kunertpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kunertpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kunertpojedyncza mnoga celownikżeński
Kunertpojedyncza mnoga biernikżeński
Kunertpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kunertpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kunertpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz