ku-ni-cza-ni-nem

kuniczaninem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kuniczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kuniczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
kuniczanmnoga biernikmęski osobowy
kuniczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
kuniczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
kuniczaniemnoga mianownikmęski osobowy
kuniczaniemnoga wołaczmęski osobowy
kuniczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
kuniczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kuniczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
kuniczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kuniczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kuniczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
kuniczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
kuniczanommnoga celownikmęski osobowy
kuniczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kuniczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
kuniczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz