ku-ni-ka

Kunika (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kunik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kunikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kunikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kunikapojedyncza biernikmęski osobowy
Kunikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kunikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kunikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kunikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kunikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kunikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kunikommnoga celownikmęski osobowy
Kunikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kunikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kunikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kunikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kunikówmnoga biernikmęski osobowy
Kunikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kunikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz