ku-ni-ku-le

kunikule (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kunikuł

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kunikulepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kunikulepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kunikułpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kunikułpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kunikułachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kunikułamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kunikułempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kunikułommnoga celownikmęski rzeczowy
kunikułowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kunikułówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kunikułupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kunikułymnoga mianownikmęski rzeczowy
kunikułymnoga biernikmęski rzeczowy
kunikułymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz