kunk-ta-cjo

kunktacjo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kunktacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kunktacjapojedyncza mianownikżeński
kunktacjachmnoga miejscownikżeński
kunktacjamimnoga narzędnikżeński
kunktacjąpojedyncza narzędnikżeński
kunktacjemnoga mianownikżeński
kunktacjemnoga biernikżeński
kunktacjemnoga wołaczżeński
kunktacjępojedyncza biernikżeński
kunktacjipojedyncza celownikżeński
kunktacjipojedyncza miejscownikżeński
kunktacjipojedyncza dopełniaczżeński
kunktacjopojedyncza wołaczżeński
kunktacjommnoga celownikżeński
kunktacjimnoga dopełniaczżeński
kunktacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz