kunk-ta-to-rek

kunktatorek (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kunktatorka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kunktatorcepojedyncza celownikżeński
kunktatorcepojedyncza miejscownikżeński
kunktatorekmnoga dopełniaczżeński
kunktatorkapojedyncza mianownikżeński
kunktatorkachmnoga miejscownikżeński
kunktatorkamimnoga narzędnikżeński
kunktatorkąpojedyncza narzędnikżeński
kunktatorkępojedyncza biernikżeński
kunktatorkimnoga mianownikżeński
kunktatorkimnoga biernikżeński
kunktatorkimnoga wołaczżeński
kunktatorkipojedyncza dopełniaczżeński
kunktatorkopojedyncza wołaczżeński
kunktatorkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz