kunk-ta-to-ro-wi

kunktatorowi (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kunktator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kunktatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
kunktatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kunktatorapojedyncza biernikmęski osobowy
kunktatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
kunktatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
kunktatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kunktatorommnoga celownikmęski osobowy
kunktatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
kunktatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kunktatorówmnoga biernikmęski osobowy
kunktatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kunktatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
kunktatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kunktatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kunktatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
kunktatorzymnoga mianownikmęski osobowy
kunktatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz