ku-per-ki

kuperki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kuperek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kuperekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kuperekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kuperkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kuperkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kuperkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kuperkimnoga mianownikmęski rzeczowy
kuperkimnoga biernikmęski rzeczowy
kuperkimnoga wołaczmęski rzeczowy
kuperkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kuperkommnoga celownikmęski rzeczowy
kuperkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kuperkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kuperkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kuperkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz