ku-ple-ci-ko-wi

kuplecikowi (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kuplecik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kuplecikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kuplecikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kuplecikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kuplecikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kuplecikimnoga mianownikmęski rzeczowy
kuplecikimnoga biernikmęski rzeczowy
kuplecikimnoga wołaczmęski rzeczowy
kuplecikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kuplecikommnoga celownikmęski rzeczowy
kuplecikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kuplecikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kuplecikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kuplecikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kuplecikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz