ku-pria-no-wi-czu

Kuprianowiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kuprianowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kuprianowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kuprianowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kuprianowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Kuprianowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kuprianowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kuprianowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kuprianowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kuprianowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kuprianowiczemnoga mianownikmęski osobowy
Kuprianowiczemnoga wołaczmęski osobowy
Kuprianowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kuprianowiczommnoga celownikmęski osobowy
Kuprianowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kuprianowiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kuprianowiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kuprianowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kuprianowiczówmnoga biernikmęski osobowy
Kuprianowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kuprianowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz