ku-pro-rach

kuprorach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kupror

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kuprorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kuprorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kuprorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kuproramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kuprorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kuprorommnoga celownikmęski rzeczowy
kuprorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kuprorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kuprorupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kuprorymnoga mianownikmęski rzeczowy
kuprorymnoga biernikmęski rzeczowy
kuprorymnoga wołaczmęski rzeczowy
kuprorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kuprorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz