ku-rac-ki

Kuracki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kuracki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kuraccymnoga mianownikmęski osobowy
Kuraccymnoga wołaczmęski osobowy
Kurackipojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurackipojedyncza wołaczmęski osobowy
Kurackichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurackichmnoga biernikmęski osobowy
Kurackichmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurackiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurackiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurackiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kurackiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurackiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Kurackiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Kurackimmnoga celownikmęski osobowy
Kurackimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurackimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurackimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz