ku-ran-ci-ka

kurancika (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kurancik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kurancikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kurancikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kurancikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kurancikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kurancikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kurancikimnoga mianownikmęski rzeczowy
kurancikimnoga biernikmęski rzeczowy
kurancikimnoga wołaczmęski rzeczowy
kurancikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kurancikommnoga celownikmęski rzeczowy
kurancikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kurancikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kurancikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kurancikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz