ku-ra-te-le

kuratele (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kuratela

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kuratelapojedyncza mianownikżeński
kuratelachmnoga miejscownikżeński
kuratelamimnoga narzędnikżeński
kurateląpojedyncza narzędnikżeński
kuratelemnoga mianownikżeński
kuratelemnoga biernikżeński
kuratelemnoga wołaczżeński
kuratelępojedyncza biernikżeński
kuratelimnoga dopełniaczżeński
kuratelipojedyncza celownikżeński
kuratelipojedyncza miejscownikżeński
kuratelipojedyncza dopełniaczżeński
kuratelopojedyncza wołaczżeński
kuratelommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz