kur-be-ta-mi

kurbetami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kurbet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kurbeciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kurbeciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kurbetpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kurbetpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kurbetachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kurbetamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kurbetempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kurbetommnoga celownikmęski rzeczowy
kurbetowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kurbetówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kurbetupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kurbetymnoga mianownikmęski rzeczowy
kurbetymnoga biernikmęski rzeczowy
kurbetymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz