kur-bie-lu

Kurbielu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kurbiel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurbielpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurbielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurbielapojedyncza biernikmęski osobowy
Kurbielachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurbielamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kurbielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurbielemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurbielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kurbielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurbielommnoga celownikmęski osobowy
Kurbielowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kurbielowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kurbielowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kurbielówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurbielówmnoga biernikmęski osobowy
Kurbielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurbielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz