kur-ce-wi-czu

Kurcewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kurcewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurcewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurcewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurcewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Kurcewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurcewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kurcewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurcewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurcewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kurcewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Kurcewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Kurcewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurcewiczommnoga celownikmęski osobowy
Kurcewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kurcewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kurcewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kurcewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurcewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Kurcewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurcewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz