kur-dem

Kurdem (nazwa pospolita) rzeczownik etn.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kurd

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurdpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurdapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurdapojedyncza biernikmęski osobowy
Kurdachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurdamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kurdempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurdommnoga celownikmęski osobowy
Kurdowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kurdowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kurdowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kurdówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurdówmnoga biernikmęski osobowy
Kurdymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurdymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurdymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kurdziepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurdziepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz