kurd-ko-wie

Kurdkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kurdek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurdekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurdkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurdkapojedyncza biernikmęski osobowy
Kurdkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurdkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kurdkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurdkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurdkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kurdkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurdkommnoga celownikmęski osobowy
Kurdkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kurdkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kurdkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kurdkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurdkówmnoga biernikmęski osobowy
Kurdkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurdkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz