kur-dy-ki

Kurdyki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kurdyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurdykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurdykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurdykapojedyncza biernikmęski osobowy
Kurdykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurdykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kurdykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurdykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurdykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kurdykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurdykommnoga celownikmęski osobowy
Kurdykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kurdykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kurdykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kurdykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurdykówmnoga biernikmęski osobowy
Kurdykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurdykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz