kur-fir-sto-wie

kurfirstowie (nazwa pospolita) rzeczownik hist.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kurfirst

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kurfirstpojedyncza mianownikmęski osobowy
kurfirstapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kurfirstapojedyncza biernikmęski osobowy
kurfirstachmnoga miejscownikmęski osobowy
kurfirstamimnoga narzędnikmęski osobowy
kurfirstempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kurfirstommnoga celownikmęski osobowy
kurfirstowipojedyncza celownikmęski osobowy
kurfirstowiemnoga mianownikmęski osobowy
kurfirstowiemnoga wołaczmęski osobowy
kurfirstówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kurfirstówmnoga biernikmęski osobowy
kurfirstymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kurfirstymnoga biernikmęski zwierzęcy
kurfirstymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kurfirściepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kurfirściepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz