kur-han-ku

kurhanku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kurhanek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kurhanekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kurhanekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kurhankapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kurhankachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kurhankamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kurhankimnoga mianownikmęski rzeczowy
kurhankimnoga biernikmęski rzeczowy
kurhankimnoga wołaczmęski rzeczowy
kurhankiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kurhankommnoga celownikmęski rzeczowy
kurhankowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kurhankówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kurhankupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kurhankupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz