kur-ha-nu

kurhanu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: kurhan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kurhanpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
kurhanpojedyncza biernikmęski rzeczowy
kurhanachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
kurhanamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
kurhanempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
kurhaniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
kurhaniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
kurhanommnoga celownikmęski rzeczowy
kurhanowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
kurhanówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
kurhanupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
kurhanymnoga mianownikmęski rzeczowy
kurhanymnoga biernikmęski rzeczowy
kurhanymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz