ku-rier-ko

kurierko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: kurierka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kuriercepojedyncza celownikżeński
kuriercepojedyncza miejscownikżeński
kurierekmnoga dopełniaczżeński
kurierkapojedyncza mianownikżeński
kurierkachmnoga miejscownikżeński
kurierkamimnoga narzędnikżeński
kurierkąpojedyncza narzędnikżeński
kurierkępojedyncza biernikżeński
kurierkimnoga mianownikżeński
kurierkimnoga biernikżeński
kurierkimnoga wołaczżeński
kurierkipojedyncza dopełniaczżeński
kurierkopojedyncza wołaczżeński
kurierkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz