kur-man

Kurman (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kurman

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurmanpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurmanapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurmanapojedyncza biernikmęski osobowy
Kurmanachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurmanamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kurmanempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurmaniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurmaniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Kurmanommnoga celownikmęski osobowy
Kurmanowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kurmanowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kurmanowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kurmanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurmanówmnoga biernikmęski osobowy
Kurmanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurmanymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurmanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Kurman (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Kurman

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurmanpojedyncza mnoga mianownikżeński
Kurmanpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Kurmanpojedyncza mnoga celownikżeński
Kurmanpojedyncza mnoga biernikżeński
Kurmanpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Kurmanpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Kurmanpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz