kur-mi-nem

Kurminem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kurmin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurminpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurminapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurminapojedyncza biernikmęski osobowy
Kurminachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurminamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kurminempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurminiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurminiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Kurminommnoga celownikmęski osobowy
Kurminowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kurminowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kurminowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kurminówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurminówmnoga biernikmęski osobowy
Kurminymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurminymnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurminymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz