kur-nic-ki

Kurnicki (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Kurnicki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurniccymnoga mianownikmęski osobowy
Kurniccymnoga wołaczmęski osobowy
Kurnickipojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurnickipojedyncza wołaczmęski osobowy
Kurnickichmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurnickichmnoga biernikmęski osobowy
Kurnickichmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurnickiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurnickiemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurnickiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kurnickiegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurnickiegopojedyncza biernikmęski osobowy
Kurnickiemupojedyncza celownikmęski osobowy
Kurnickimmnoga celownikmęski osobowy
Kurnickimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurnickimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurnickimimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz