ku-ro-du-sia

kurodusia (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: kuroduś

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kurodusimnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
kurodusiapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
kurodusiapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
kurodusiachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
kurodusiamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
kurodusiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
kurodusiemnoga biernikmęski zwierzęcy
kurodusiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
kurodusiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
kurodusiommnoga celownikmęski zwierzęcy
kurodusiowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
kurodusiupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
kurodusiupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
kuroduśpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz