ku-ro-kra-dem

kurokradem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kurokrad

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kurokradpojedyncza mianownikmęski osobowy
kurokradapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kurokradapojedyncza biernikmęski osobowy
kurokradachmnoga miejscownikmęski osobowy
kurokradamimnoga narzędnikmęski osobowy
kurokradempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kurokradommnoga celownikmęski osobowy
kurokradowipojedyncza celownikmęski osobowy
kurokradówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kurokradówmnoga biernikmęski osobowy
kurokradymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kurokradymnoga biernikmęski zwierzęcy
kurokradymnoga wołaczmęski zwierzęcy
kurokradzimnoga mianownikmęski osobowy
kurokradzimnoga wołaczmęski osobowy
kurokradziepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kurokradziepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz