kur-pie-rze

Kurpierze (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Kurpierz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Kurpierzpojedyncza mianownikmęski osobowy
Kurpierzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Kurpierzapojedyncza biernikmęski osobowy
Kurpierzachmnoga miejscownikmęski osobowy
Kurpierzamimnoga narzędnikmęski osobowy
Kurpierzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Kurpierzemnoga biernikmęski zwierzęcy
Kurpierzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Kurpierzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Kurpierzommnoga celownikmęski osobowy
Kurpierzowipojedyncza celownikmęski osobowy
Kurpierzowiemnoga mianownikmęski osobowy
Kurpierzowiemnoga wołaczmęski osobowy
Kurpierzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Kurpierzówmnoga biernikmęski osobowy
Kurpierzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Kurpierzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz