kur-san-tem

kursantem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: kursant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
kursancimnoga mianownikmęski osobowy
kursancimnoga wołaczmęski osobowy
kursanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
kursanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
kursantpojedyncza mianownikmęski osobowy
kursantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
kursantapojedyncza biernikmęski osobowy
kursantachmnoga miejscownikmęski osobowy
kursantamimnoga narzędnikmęski osobowy
kursantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
kursantommnoga celownikmęski osobowy
kursantowipojedyncza celownikmęski osobowy
kursantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
kursantówmnoga biernikmęski osobowy
kursantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
kursantymnoga biernikmęski zwierzęcy
kursantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz